Preken Compilaties Artikelen

Eenheid noodzakelijk

De afgelopen tijd ben ik veel bezig geweest met de vraag: Waarom zegent de Heere ons niet zoals hij wel beloofd heeft in Zijn eigen woord?. Waarom zien wij geen opwekking, waar velen al jaren voor bidden? Er is geen simpel en gemakkelijk antwoord op, maar de laatste tijd laat de Heere hier wel meer licht op schijnen.

Één van de dingen die de Heere duidelijk laat zien in Zijn woord is dat één van de voorwaarden voor de zegen van de Heere "Eenheid" is.

Psalm 133 spreekt daar al van:

"Zie, hoe goed en hoe lieflijk is het dat broeders ook eensgezind samenwonen. Het is als de kostelijke olie op het hoofd, die neerdruipt op de baard, de baard van Aäron, die neerdruipt op de zoom van zijn priesterkleed.
Het is als de dauw van de Hermon die neerdaalt op de bergen van Sion.
Want daar gebiedt de HEERE de zegen en het leven tot in eeuwigheid."

Als wij als broeders en zusters van hetzelfde huis werkelijk eensgezind zijn, dan zal de zegen van de Heere daarop rusten. We zien dit terug komen in bijvoorbeeld Handelingen:

Handelingen 1:14
"Dezen bleven allen eensgezind volharden in het bidden en smeken, met de vrouwen en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broers. "

Dit eensgezind volharden in het bidden en smeken resulteerde in:

Handelingen 2:4
"En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen te spreken in andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken."

Dit was de beloofde zegen die in Handelingen 1 vers 5 en 8 werd beloofd door Jezus zelf. Ook in handelingen 4 wordt gesproken over een nieuwe vervulling van de Heilige Geest op de gelovigen (Handelingen 4:31).

Handelingen 4:24
"En toen zij dat gehoord hadden, verhieven zij eensgezind hun stem tot God (...)"

En als je handelingen 4:31 leest zie je hoe de eerste gemeente was: "En de menigte van hen die geloofden, was een van hart en een van ziel;"

Je ziet in de hele schrift en kerkgeschiedenis, dat als een gemeente of groep mensen eenparig in gebed gaan (en niet alleen in gebed, maar ook in leven (Handelingen 4:31)) dat God daar Zijn zegen geeft. Dat is de plek waar God werkelijk in het midden wil zijn. Dat is de plek waar God werkelijk meer van zichzelf laat zien. Ik wil je vragen: leef jij - en bid jij - in eenheid met broeders en zusters? Of zit er bitterheid in je hart tegenover een broeder of zuster? Zijn er nog dingen die we moeten belijden tegen elkaar die een struikelblok zijn voor eenheid? Vind je Jezus werkelijk zo belangrijk dat je bereid bent door het stof te gaan voor de broeders en zusters (Zijn lichaam!)?

Ik wil graag één bijbeltekst nog meegeven en hoop dat je zult bidden en God zult vragen: "Leef en bid ik in éénheid met mijn broeders en zusters?".

2 Kronieken 5:
"Het gebeurde nu, toen zij eenparig op de trompet bliezen en toen zij zongen door met een eenparige stem een lied te laten horen om de HEERE te prijzen en te loven, ja, toen zij de stem verhieven met trompetten, met cimbalen en andere muziekinstrumenten, en toen zij de HEERE prezen met de woorden: Voorzeker, Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is voor eeuwig, dat het huis, het huis van de HEERE, met een wolk vervuld werd.
En de priesters konden, vanwege die wolk, niet blijven staan om te dienen, want de heerlijkheid van de HEERE had het huis van God vervuld."

Zullen wij gezamenlijk onze knieën buigen, totdat de wolk van Gods heerlijkheid Zijn tempel (Gods gemeente) vervult!